Op de weg terug

Wat heb ik de wekelijkse tekenlessen gemist. De cursus portret tekenen stopte vroegtijdig bij gebrek aan oefenmateriaal. Behalve de oren en de ogen zat de rest verborgen achter dat verdraaide mondkapje. Thuis werd mijn tijd al snel opgeslokt door andere dingen. Ik kijk dan ook uit naar dit najaar wanneer ik ga experimenteren met papier. Papier scheppen, collages, ruimtelijk werken met papier, ik ben benieuwd wat deze cursus mij biedt.

Twee weken geleden volgde ik een zomerweek aan de kunstacademie Friesland. Een heerlijk afwisselend programma met natuurlijk tekenen en schilderen maar ook grafiek, fotografie en 3D-werken. Wat heb ik van dat laatste genoten. Onder je handen een beeld voelen ontstaan met vlakken en beweging.

Op de laatste dag ging ik nog even bij mijn schoonzus langs. Dankzij de tweede prik heeft ze haar vrijheid terug en dat is te merken. Ze schildert en tekent er weer op los! Ik ben elke keer verrast door haar werk. Door niet aangeboren hersenletsel ziet ze geen diepte en heeft ze moeite om alle visuele indrukken te verwerken tot een totaalbeeld. In de afgelopen vier jaar heeft ze steeds meer lef gekregen op het platte vlak. En zo zag ik ineens een prachtige tekening van mijn kat: Onmiskenbaar de oogjes van Rebbel.

Tekenen en de tuin

En soms genoot ik gewoon weg van de zon, de rust en de ruimte

Afgelopen maanden sleepte ik met gieters water, strooide zaadjes en probeerde het onkruid de baas te blijven in mijn moestuin. En ik fietste met mijn lief ommetjes in mijn eigen omgeving, verslond kilometers fietspaden rondom het IJsselmeer, in de Achterhoek en de omgeving van Koblenz. Kortom net als bij vele andere amateurschilders stonden de kwasten in de zomer te verstoffen in het atelier.

Maar nu wordt het weer herfst en komt er tijd voor andere dingen. Ik heb nog een schilderij op de ezel staan dat ik wil afmaken. Een schilderij over beweging, over vrijheid en doorbreken van grenzen. Vooralsnog is het nog te braaf, dus ik heb nog wat te sleutelen.
Corona gooide mijn plannen voor het volgen van cursussen in de war zodat ik nu wel de back-up van juf Yvonne mis. Gelukkig heb ik genoeg boeken om mij te laten inspireren!

Experiment: meedoen met kunstmarkten

Hoe zou het zijn om mijn werk te laten zien op kunstmarkten? Welke reacties levert het op? Is het inspirerend om tussen mede-lotgenoten te zitten? Hoe zal ik mijn kraam inrichten? Is het leuk om tussendoor mensen te portretteren? Om al die dingen te ontdekken heb ik mij dit jaar ingeschreven op twee kunstmarkten. Die in Helmond en in Gemert. Later dit jaar wil ik mij ook aanmelden in Deurne.

Meteen blijkt er al een groot verschil te zijn. In Gemert is er een selectiecommissie, in Helmond en Deurne niet. Dus of ik in Gemert terecht kan is spannend. Ik begin alvast aan de voorbereidingen: kleine ezeltjes maken om het werk op ten toon te stellen. Kleden kopen om op de houten planken te leggen. Vrolijke vlaggetjes, en een bloemstuk moeten het af maken. Binnenkort ga ik thuis een tafel van 4 meter inrichten om te zien hoe het werkt.

Wil je zien hoe het afloopt? Kom dan naar de Franse Markt bij de Cacaofabriek in Helmond op Hemelvaartsdag (21 mei).