Op de weg terug

Wat heb ik de wekelijkse tekenlessen gemist. De cursus portret tekenen stopte vroegtijdig bij gebrek aan oefenmateriaal. Behalve de oren en de ogen zat de rest verborgen achter dat verdraaide mondkapje. Thuis werd mijn tijd al snel opgeslokt door andere dingen. Ik kijk dan ook uit naar dit najaar wanneer ik ga experimenteren met papier. Papier scheppen, collages, ruimtelijk werken met papier, ik ben benieuwd wat deze cursus mij biedt.

Twee weken geleden volgde ik een zomerweek aan de kunstacademie Friesland. Een heerlijk afwisselend programma met natuurlijk tekenen en schilderen maar ook grafiek, fotografie en 3D-werken. Wat heb ik van dat laatste genoten. Onder je handen een beeld voelen ontstaan met vlakken en beweging.

Op de laatste dag ging ik nog even bij mijn schoonzus langs. Dankzij de tweede prik heeft ze haar vrijheid terug en dat is te merken. Ze schildert en tekent er weer op los! Ik ben elke keer verrast door haar werk. Door niet aangeboren hersenletsel ziet ze geen diepte en heeft ze moeite om alle visuele indrukken te verwerken tot een totaalbeeld. In de afgelopen vier jaar heeft ze steeds meer lef gekregen op het platte vlak. En zo zag ik ineens een prachtige tekening van mijn kat: Onmiskenbaar de oogjes van Rebbel.

Eén antwoord op “Op de weg terug”

  1. Hier zit een trotse schoonzus.
    Niet alleen dat mijn Rebbel experiment gewaardeerd word.
    Maar vooral ook omdat 4 jaar geleden er teken en verf spul aangeleverd door Annemieke.
    Ik had nog nooit iets creatiefs gemaakt.
    Het heeft veel los gemaakt bij me en freubel er met van alles en nog wat op los.
    En heb er veel plezier in.

    Dus nogmaals dank hiervoor.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.